راهیان آرامش

ببینم چشم های خیست آیا گفته ای دارند؟

بخوان مرا... بگردان قبله ات را سوی من... اینک وضویی کن

خجالت میکشی از من... بگو، جز من کسی دیگر نمی فهمد

به نجوایی صدایم کن... بدان آغوش من باز است

شروع کن، یک قدم با تو.... تمام گامهای مانده اش با من 

مراقب گفتارت باش        آنها به کردار تبدیل می شوند

مراقب کردارت باش        آنها به عادات تبدیل می شوند

مراقب عادات باش          آنها به شخصیت تبدیل می شوند

مراقب شخصیتت باش    آنها به سرنوشت تبدیل می شوند

پس افکار شما سازنده

سرنوشت شماست

راز یک ازدواج موفق بسیار ساده است: همیشه سعی کنید همانطور که با بهترین دوست خوبتان مودبانه رفتار می کنید با همسرتان نیز به همان صورت رفتار کنید.

بزرگترین هدفی که برای دو انسان در طول زندگی وجود دارد بهم پیوستن و زندگی در کنار همدیگر است.

شریک زندگی ات را با طناب نیاز نبند. گیاه هنگامی رشد می کند که آزادانه از هوا و نور آفتاب استفاده کند.

هیچ مردی زن را نمی فهمد . هیچ زنی مرد را نمی فهمد . زیبایی با هم بودنشان همین است.

انسان کامل هرگز ظهور نمی یابد چنین انسانی وجود ندارد . از این رو مجبوری انسان های نا کامل را

دوست  بداری . تو با عشق  خود  او  را  به  انسان  کاملی  مبدل می سازی.

بگذارید وبگذرید. ببینید و دل مبندید.چشم بیندازید و دل مبازید که دیر یا زود باید گذاشت و

گذشت

                                                                                                        امام علی (ع)

ای بشر

آخر تو پنداری که دنیا مال توست یاپنداری که هر ساعت اجل دنبال توست

آنچه خوردی مال مور است آنچه بردی مال گور است

آنچه ماند مال وارث آنچه کردی مال توست

که  با  وجود  فانوس  باز  هم چیزی پیدا نیست  سر  کوچه  عشق میرسم

نمیدانم  به  طرف عقل برم و یا  به  طرف دل . از راست باید رفت یا از طرف

چپ   . با  توکل  به  خدا  از  طرف   دل   که   منتهی   میشود    به   قلب

راه میافتم  همچنان  میروم  و  میروم  میخهای کف خیابان دل  پاهایم  را  

آزار میدهند ولی چاره ای  نیست چون انتخاب کرده ام باید بروم بالا و پایین

زیاد  دارد با خودم می گوییم  کاش  از خیابان عشق گذر کرده بودم حداقل

خیالم راحت بود که میخی وجود  ندارد و خیابانی همواره  صاف  است  اما

باز هم چاره ای  نیست  نمیتوانم  برگردم  پس باید  همچنان  ادامه بدهم . 

 خیابان  خلوتی است  کسی  تردد  ندارد  جز  من . تمامی  پنجره هابسته  

است مثل اینکه چیزی نمانده تا به مقصدبرسم تابلو را  از دور  میبینم رویش

نوشته  شده  خیابان  قلب  میروم  با عجله  میروم تا  هر چه زودتر  برسم 

وقتی  بدان جا  رسیدم  واقعا  تعجب کردم  باز  رسیدم  اول کوچه ی  دل

با  خود  می گویم  خدایا  یعنی  این  چه  رسمیست بد  پیمانی  بستم  که 

هر  چه بروم  نخواهم  رسید  کاش از همان اول از خیابان عقل  گذر  کرده 

بودم ولی حیف که دیگر راهی برای  برگشت  نیست  پس  باید این  راه را

تا همیشه  ادامه دهم درست است که میخهایش زیاد است درست است

که بالا  و  پایین  زیاد  دارد ولی چیز  آرامش  بخشی  در  این  کوچه  وجود 

دارد  و  آن  ا ینکه  خیابان  خلوتی  است   من  هستم   و  خودم  .

حتی  می توانم   با  خودم  تنها  باشم   و   به  راحتی  به  معشوق   و  

عشقم   فکر کنم. بی گمان عشق باید  همین  باشد

کاش می شد صدفی در دل دریا باشم

و امواج مرا به ساحل نمی آوردند

دریا که طوفانی می شود

دل من می شکند

آسمان غضبناک به من می نگرد

هوا که تاریک می شود

صدای زیبای باد می پیچد

در دلم آشوبیست

که هیچ کس نمی داند

به کدامین طرف باید رفت

بدان جا که صدای باد می آید

یا بدان جا که صدای دل

نم نمک باید رفت

ماهی دریا کاش می شد

صدفی برایم بیاورد

صدفی مال خودم

صدفی به رنگ مهتاب و شقایق

صدفی برای اقیانوس تنهاییهایم

زیرا که اقیانوسم خالی از هر صدفیست

چقدر غمگینم

چقدر بی تابم

آخر که نمیدانم

به کدامین طرف

صدفم منتظر است

عزیزکم تولدت مبارک تنها تویی مال من

تنها تویی یار من

تنها تویی ناز من

تا دنیا دنیا ست به کسی نمیدمت

تو شدی همه کسم

تو شدی همنفسم

تولدت هزاران بار مبارک

به مامان و بابا سلام مخصوص منو برسون و از طرف من ببوسشون

۱۰ بهمن سالروز میلادت مبارک

ماتم چه دارند.......که در بهترین اوقات زندگیشان هم احساس کمبود میکنند.....آن

چیز چه میتواند باشد.........هیچ کس نمیداند .....وقتی که دلت برای خدا تنگ

میشود..........وقتی که کسی را در این دنیا نداری..وقتی حتی اگر یک نفر هم پیدا

می شود ولی زود رهایت میکند........دیگر چه انتظاری میتوان از دیگران

داشت.........من همیشه تنها بودم.......شاید هر از گاهی دلی همدرد دلم

شد ..شاید هر از گاهی دلی همدم و همراز تنهاییهایم شد ...اما چه فایده که آن

ابدی برایم باقی نماند........در این دنیا چه چیز ابدیست........؟؟!!

هیچ چیز......

همه ی ما جسم خود را می پرورانیم و به بهترین شکل آن را آذین می کنیم به دور از

اینکه بدانیم روزی این جسم بدون همه ی زیباییها و آذینها به زیر خاک خواهد

رفت...........همه ی ما فقط به فکر جسم همدیگریم........بدون اینکه حتی نیم

نگاهی به روح خود و دیگران بیاندازیم و ببینیم که چقدر روح خود ودیگران را آزرده

ایم ....حال در این دنیای پر از ماتم فقط یک چیز آموختم اینکه چرا چیزی را آذین کنم

که روزی از دست خواهم داد چرا جسمم را آذین کنم .........

چرا آن را خوب پرورش دهم ......؟؟!!

من باید و همه ی ما باید به فکر روح تنهایمان باشیم........تنها چیزی که از این دنیا

می توانیم ببریم......

فقط روح ما است .....پس چه بهتر که آنرا پر و بال بخشیم.....

تنها چیزی که آموختم این است که فقط روح خود را آذین کنم اگر میخواهم همیشه

در آرامش باشم..

دلم برایت تنگ است ...آرزوها و آمالهایم همه اش متعلق به تو بود و هست........

فرجه ای برای سخن گفتن نداشتم شاید تو فرصتی به من ندادی ......

شاید من نتوانستم از فرصت اندکم نهایت استفاده را ببرم.

همه ی آرزوهایم .......

همه ی دعاهایم.........

این بود که شاید روزی دستانم در دستان تو قرار گیرد و روحم به آرامش برسد ولی

حیف که روزگار هیچ وقت با من یار نبود و نیست....

ولی همیشه آموخته ام که امید داشته باشم و از نا امیدی بیزارم و علی ایحال می

گویم که ......

باز هم منتظرت هستم....

  گناه دوریت نیست من وقتی با تو بودم نیز دلم برایت تنگ میشد   .  بگذار هر  چه

 نمیخواهیم بگویند بگذار هر چه نمی خواهند بگوییم من و تو اتفاقی هستیم که

افتاده ایم . باران که بیاید از دست چترها کاری ساخته نیست . تو کوچک شده ای یا

قلب من بزرگ شده فرقی نمی کند عاشق شده ام . فروتنانه میشکنم در مقابل

گردباد اندوهت وشوکران حیات را قطره قطره می نوشم . چه سهمناک عقوبتی

است تاوان گناهی که نکرده ام . گفتی سکوت کن که سکوت تو دیدنی ست گفتم

زین بعد فریاد خواهم زد اندوه پاره پاره های دل من شنیدنی ست . دو به دو میروند با

هم .... دو پرنده در مه.... دو اسب در جاده .......دو قایق در اسکله ... من دو ندارم در

مدرسه تا یک بیشتر نخوانده ام . و دفتر ریاضی ام پر از تمرینهای شعر است زیبایی در

سادگی ست .

                                      تولدم مبارک

   مبارک و مبارک                                                

روز اول......  روز دوم....... روز سوم....... روز چهارم...... روز پنجم........

عشق برایشان زیباست .......

اولین چیز زیباییست که میبینند .........

عاشق میشوند ........

فقط معشوق خود را میبینند.........

همه کاری میکنند تا معشوق خود را به دست آورند......

روز ششم عشق برایشان تکراری میشود............

حال دیگر میتوانند عاشق هر کسی شوند..........

معشوق برایشان تکراری میشود........

زیرا که عشق جدیدی را به دست آورده اند...........

معشوق می گوید: چه شد آن عشقی که دم به دم از آن سخن میگفتی.........

تو که میخواستی از جانت هم برایم مایه بگذاری............

عاشق می گوید: بلی......درست است.........

ولی آن عشق تا زمانی بود که تو برایم شرایط سختی نگذاشته بودی ..........

شرایط تو سخت بود و من به دنبال عشق گمشده ی دیگر این جاده طولانی را طی

میکنم.......

چه شد .......چه شد........انسانها..........

چه شد دخترها............چه شد پسرها..........

آن فرهاد و شیرین کجا رفتند ..................

آن لیلی و مجنون کجا رفتند....................

یعنی نسلی از آنها باقی نماند.................

ای کاش این جمعه بیایی آقای من.............

دیگر انسان پاکی نیست ..................

اگر هم باشد نمیگذارند پاک بماند.............

کاش این جمعه بیایی کاش...........

مهدی جان آقای من اینجا دلی تنگ است ........

آنجا را نمیدانم...............

 * خدا، امید رو برای جبران غم های زندگی به ما ارزانی داشته .

* امید رو  از کرم ابریشم یاد بگیر که دور خودش قفس میبافه، ولی بازم به فکر پروازه

* و اینو هم همیشه یادت باشه که " هر وقت توی زندگی به یه در بزرگ رسیدی که روش یه قفل بزرگ بود، نترس و ناامید نشو، چون اگه قرار بود باز نشه جاش یه دیوار میذاشتن."

* پیرو قلب خویش باشید. ماموریت شما در زندگی بی مشکل زیستن نیست، با انگیزه زیستن است

* عمر شما از زمانی شروع می شود که اختیار سرنوشت خویش را در دست می گیرید.

 * شما خالق سرنوشت خود هستید و زندگی و سرنوشت شما با اندیشه های خودتان شکل می گیرد

* تجربه به ما آموخته است که می توان نتایج را تغییر داد. میتوان از شکست به پیروزی رسید. همه می توانند در آب های ملایم و آرام شنا کنند، اما انسان های موفقی که همیشه با برنامه ریزی پیش می روند، در تندباد هم می توانند روی آب شناور باقی بمانند.

* هر جا که هستید و در هر موقعیتی که هم اکنون دارید، بخاطر آن است که خودتان اینطور خواسته اید. مسئولیت کامل آنچه که هستید، آنچه که به دست آورده اید و آنچه که در آینده خواهید شد، بر عهده خود شماست.

هرگز اجازه ندهید که افکار منفی همچون" من هرگز این را کامل یاد نمی گیرم" بر شما غلبه کند. مغز شما تواناتر و نرمش پذیرتر از آن است که خیال می کنید.

   نگویید " نمی توانم تمرکز فکر داشته باشم" این یک تلقین منفی است. بلکه بگویید " قدرت تمرکز فکر من در حال پیشرفت است".

آیا میدانید فلسفه سجده کردن چیست ؟

آیا هنگامی که نماز میخوانید و سجده میکنید آرامشی عمیق را به دست می آورید؟

آیا تا کنون شده که دراز بکشید و به هیچ چیز حتی خودتان هم فکر نکنید؟

اگر تا حالا همچین کاری را انجام نداده اید سعی کنید برای آرامش روح خود حداقل روزی یک الی دو بار

این کار را انجام دهید.

انسانها روزانه دل مشغولی های زیادی دارند از اینترنت و موبایل و تلوزیون گرفته تا ......

هنگامی که شما مشغول کار با موبایل و یا کامپیوتر و یا وسایلی که پر از انرژی های مثبت و منفی

الکترو مغناطیس هستند می شویدو یا روزانه مشغول بحث و جدل با انسانهای متفاوتی هستید  پس از

مدتی و یا در آخر شب هنگام خواب سر درد های عجیبی می گیرید .

وقتی که ما سجده می کنیم این الکترومغناطیسهای منفی به وسیله سر ما از بدن به سمت زمین

کشیده میشوند . وقتی این الکترو مغناطیسها از بدن ما خارج می شوند ما احساس آرامش میکنیم.

این الکترو مغناطیسها توسط سجده کردن از بدن ما خارج میگردند و به سمت زمین و خاک بازمیگردند.

                                          عید سعید غدیر خم بر شما دوستان عزیزم مبارک

                                           خوش باشید

آرزوی با تو بودن

آرزوی با تو ماندن

بودن در کنار تو

آرزوی من است

با تو بودن برای من

آرزویی دور نیست

آرزوی پرواز دارم

پرواز به دیاری دیگر

به دیاری که همه آدمهایش

مرا بشناسند

آرزو دارم که تو را بینم

در میان ابرها... نوشته ای می بینم..

آری ...آری.... این نوشته نام توست...

در دلم امید تازه ای می یابم

نوری همه جا را فرا می گیرد

چیزی جز افق نمی بینم

مرا با خود به آن دیار می برند

صدایی آواز می دهد ...

بلبلی آواز می خواند ....

چیزی جز نور پیدا نیست..

چیزی مرا می خواند....

نامم ..را آرام آرام ... زمزمه می کند

نمی دانم چیست....

نمی دانم کیست....

این تنها آرزوی من بود...

این آرزوی پرواز من بود...

من پرواز کردم

پرواز به دیاری دیگر

به دیاری که جز نور

چیزی ندیدم..

مرا صدا زدند..

جریان زندگی ام را بیان کردند

اما در نهایت ... هر چه سوال کردم..

نگفتند چرا سرنوشتم اینگونه بود...!!!

مرا بردند... آهسته و آهسته...

در تلالو نور چیزی را دیدم ..

که هیچ کس ندید...

خدایا ... پروردگارا...

چیزی که تنها امیدم بود

آن را از من گرفتند...

من تنها ماندم..

فقط من ماندم و خدا...

آرزوی پرواز دارم ...

نور تمام شد..

تاریکی مطلق بود..

من بازگشتم...

                                 زندگی چیست ؟

                 فقط دانم که تاآن هست

                            باید زیست

                       چه زشت و چه زیبا

                             پس بگذار

                            زیبا بگذرد

                      خدایا دوستت دارم

               کاری کن که روز به روز به تو

                        نزدیکتر شوم